نقش حسين عليه السلام سيد الشهداء ، امام حسين عليه السلام عليه رژيم متجاوز اموى ، نبرد مقدسى را آغاز نمود و از بيعت كردن با آن سلطهء استبدادى امتناع فرمود . حسين عليه السلام ميراث مقدسى از خود براى نسل‌هاى آينده باقى گذاشت ، به اين معنى كه مسلمانان هيچگاه نبايد تسليم زور و خودكامگى بشوند كه به قيمت آزادى فطرى بشر تمام مىشود . تلاش و كوشش در اين راه مستلزم تجهيزات قواى انسانى يا تهيهء پول و موادى از آن قبيل نيست كه به ميزان قدرت و سيطره‌اى كه دشمن يا دستگاه استبدادى در اختيار دارد ، شخص بر عهده گيرد . حسين بن على عليه السلام داراى يك قدرت نظامى و جنگى نبود ، بلكه پشتيبانان و ياران او يك گروه كوچك بىسلاح بودند ولى كسى كه پاى در سنگر حق پرستى مىگذارد ، به نتايج و عواقب كار نمىانديشد . نتيجه و محصول جهاد و تلاش در اختيار قدرتى است كه هميشه طرفدار حق و عدالت است . ستمگرى بالاخره دچار بازگشت و شكست مىشود و با وجود غلبه و برترى عدد و منابع قدرت ، دچار يأس و افسردگى مىگردد . در آنگونه موارد ، بر اثر تلقين شيطان كه در ذهن مدافعان حقيقت شك و ترديد ايجاد مىكند ، انسان تسليم محافظه كارى مىشود و دچار ترديد مىگردد ، كه آيا نتيجهء عمل و اقدام تا آن حد ارزش دارد كه كسى جان خويش را نثار كند ؟ اين ترديد ، در صورت دقت ، به سهولت مىتواند بر طرف گردد . صرف نظر از نمونه‌هاى جهاد ، حادثهء صحنهء كربلا نمونهء درخشنده